தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு - 4 (மொழிபெயர்ப்பு முயற்சி)

------------------------------------------------------------------ 

தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு - 4 (மொழிபெயர்ப்பு முயற்சி-1) 

------------------------------------------------------------------

ஜீன் ஹைன் (Jeanne Hein) என்ற அமெரிக்கப் பெண்மணி 1919-ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு 17-ஆம் நாள் பிறந்தவர். மிக நல்ல முற்போக்கு எண்ணம் கொண்டவர். வியட்நாம் போர்க்காலத்தில் எளியவர்கள் சார்பில் போராடியவர். கல்லூரியில் இளங்கலைப் படிப்பு முடித்தார்; பிறகு இல்வாழ்க்கை. 

இந்தியாவில் கிறித்தவ சமயம் பரவியது எப்படி என்று தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் ஜீன் அம்மையாரைக் கத்தோலிக்கப் பாதிரிமார் பற்றிய படிப்பில் இழுத்தது. யூதராகப் பிறந்த ஒருவர் (அன்றீக்கு அடிகளார்) சட்டப் படிப்பு (Cannon Law) படித்து, இயேசு  வகையில் (Society of Jesus) சேர்ந்து தமிழ்நாட்டுக்கு வந்து பணியாற்றியது அவர் கவனத்தை ஈர்த்தது. மேற்கொண்டு அந்தப் பாதிரியைப் பற்றிப் படிக்கத் தொடங்கி, பல வரலாற்று ஆவணங்களை ஆராய்ந்து, 1964-இல் அந்தப் பாதிரியின் வரலாற்றை எழுதத் தொடங்கினார். 

அப்போது, அந்தப் பாதிரி எழுதிய நூல்களைப் பற்றியும் தெரிந்துகொண்டார். பாதிரியின் ஒரு கையேடு (handwritten manuscript)  பதிப்பிக்கப்படாமலே இருந்ததை அறிந்து,  அந்தக் கையேட்டின் பிரதி இருக்கும் இடத்தை (லிஸ்பன், போர்த்துகல்) அணுகி அங்கேயிருந்து ஒரு படியை வாங்கி அதைப் படிக்கத் தொடங்கினார். 

ஆ, அப்போதுதான் வந்தது சிக்கல்! 

சிக்கல் - 1
--------------- 

அன்றீக்கு அடிகளாரின் படைப்பு ஒரு கையேடு. பழங்காலப் (16-ஆம் நூற்றாண்டு) போர்த்துக்கீசியமும் பழங்காலத் (16-ஆம் நூற்றாண்டு) தமிழும் கலந்து எழுதப்பட்ட ஒன்று. பழங்காலத் தமிழைப் பழங்காலப் போர்த்துக்கீசிய மொழியில் விளக்கியது. 

ஜீன் அம்மையாருக்கு என்ன செய்ய என்று தெரியவில்லை. அவர் பள்ளியில் படித்த இலத்தீன் மொழி ஓரளவு உதவி செய்தது. கணவர் ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்ததால் பிற பல்கலைக்கழகங்களுடன் தொடர்புகொள்ள முடிந்தது. பல போர்த்துக்கீசிய அறிஞர்களைக் கலந்து பேசி ஒருவழியாக அந்தக் கையேட்டைப் புரிந்துகொண்டார். ஆனால் ... பழைய தமிழ் குறுக்கிட்டது! 

என்னுடன் தொடர்பு -- 1978-இல் 
------------------------------------------------ 
பென்சில்வேனியாப் பல்கலைக்கழகத்தில் துணைப்பேராசிரியராகப் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த டேவிட் மெக்கால்பின் மூலமாக அங்கே முனைவர் படிப்புக்கான ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்த என்னைப் பற்றி ஜீன் அம்மையாருக்குத் தெரியவந்தது. 

பாதிரியாரின் கையேட்டை மொழிபெயர்ப்பதில் எனக்கு விருப்பம் இருக்குமா என்பதில் ஜீன் அம்மையாருக்கு ஐயம். அதைப் பற்றி என்னைக் கேட்பதற்காகப் பிலடெல்ஃபியாவுக்கு வந்தார். தொல்காப்பியம்-பாணினி பற்றி ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்த எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி. உடனே அவருடன் இணைந்து வேலை செய்ய ஒத்துக்கொண்டேன். 

அதன் பிறகு, நேரம் கிடைத்தபோதெல்லாம் அவர் ஊருக்குப் போவேன்; அவரும் அடிக்கடி நான் இருந்த ஊருக்கு வருவார். இப்படி இருவருமாக இணைந்து வேலை செய்து மொழிபெயர்ப்பை ஒருவழியாக 1980-இல் முடித்தோம். 

முடித்தோம் என்று எளிமையாகச் சொல்கிறேன். ஆனால், சிக்கலான சிக்கல்! 



சிக்கல் - 2 
-------------- 
பாதிரியாரின் கையேடு பல இடங்களில் தெளிவாக இல்லை; தாளைப் பூச்சி அரித்த இடங்கள், மையின் கருப்புப் பூசல், அடித்தல் திருத்தல்கள், கொஞ்சம் போர்த்துக்கீசியம், கொஞ்சம் தமிழ் என்று இருக்கும் இடங்களே மிகுதி. "en" என்ற சொல் போர்த்துக்கீசியமா தமிழா என்று பார்த்தவுடனே சொல்லிவிட முடியாது! "chati" என்று எழுதப்பட்ட ஒரு சொல்லை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? சதி? சத்தி? சாதி?  சாத்தி? சட்டி? சடி? சாடி? கதி? கத்தி? காத்தி? கடி? காடி? காட்டி? கட்டி? -- இப்படிப் பல வகையிலும் நினைத்துப் பார்த்துத்தான் பாதிரியார் சொல்லவந்த கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்! 

தமிழ் ஒலியைப் போர்த்துக்கீசிய எழுத்து வழியாகக் காட்டப்பட்ட இணைப்பைப் புரிந்துகொள்வது எளிமையாக இல்லை. பாதிரியின் கையேடு முழுவதையும் பல பல முறைகள் முன்னும் பின்னுமாகப் புரட்டிப் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டியிருந்தது! ஓரிடத்தில் உள்ள சொல்லுக்கு இன்னோர் இடத்தில் இருக்கும் சொல்லின் வடிவம் விளக்கம் தரும், இப்படி. 

ஆனாலும் ... "கூரைப்பாய் தோணிய்லெ இருக்கிது" "கோளி திண்டான்" என்று எங்கள் பாதிரி தந்த எடுத்துக்காட்டுகளைப் புரிந்துகொள்ளூம்போது கிடைக்கும் பெருமித மகிழ்வு இருக்கே ... அதுக்கு இணையே இல்லை!! 


இப்படியே எங்கள் முயற்சி தொடர்ந்து 1980-ஆம் ஆண்டு தமிழகத்தில் உள்ள "அனைத்துலகத் தமிழ் ஆய்வுக்கூடம் (International Association of Tamil Research)" என்ற இடத்தில் எங்கள் நூலைப் பதிப்பிக்க ஜீன் அம்மையார் விரும்பினார். 

அந்த ஆண்டு (1980) நான் என் முழுநேர ஆசிரியப் பணியைத் தொடரவேண்டி, ஜீன் அம்மையாரிடம் முழுப் பொறுப்பையும் ஒப்படைத்துவிட்டு மிச்சிகனுக்குப் புலம் பெயர்ந்தேன். 

1982-இல் மீண்டும் பென்சில்வேனியாப் பல்கலைக்கழகப் பணிக்குத் திரும்பினேன்.


சிக்கல் - 3
----------------- 
1982-ஆம் ஆண்டில் ஜெர்மனியிலிருந்து ஒருவர் நம் பாதிரியாரின் கையேட்டைப் பதிப்பித்திருக்கிறார் என்ற செய்தி வந்தது! அதைக் கேட்டதும் ஜீன் அம்மையார் ஊக்கம் இழந்தார்கள். நாம் செய்துவந்த வேலையை வேறு யாரோ ஒருவர் செய்து முடித்துவிட்டார், இனி நம் உழைப்புக்கும் செயலுக்கும் மதிப்பில்லை என்று போட்டது போட்டபடி ... எங்கள் ஆய்வைத் தொடர்ந்து செய்வதில் விருப்பமும் ஊக்கமும் இழந்தார். 

என்னால் ஆனமட்டும் சொன்னேன்: ஜெர்மனிப் பதிப்பாளர் நம் பாதிரியாரின் கையேட்டை மொழிபெயர்க்கவில்லை. நம் முயற்சி மிகவும் வேறுபட்டது. ஊக்கம் இழக்க வேண்டாம். 

ஜீன் அம்மையாரின் தளர்ந்த உள்ளம் மீண்டு வரவேயில்லை. 

1982-க்குப் பிறகு நான் என்னுடைய சொந்த ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டேன். சங்க இலக்கியங்களுக்கான இலக்கண நூல் எழுதினேன். இன்ன பிற ஆய்வுகள் செய்தேன்.


(தொடரும்) 

தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு - 3 (இலக்கணத்தின் அமைப்பு)

------------------------------

"கையேட்டின் அமைப்பு" 

------------------------------ 

போர்த்துக்கீசியப் பாதிரியார் அன்றீக்கு அடிகளார் “மலபார் மொழிக் கருவி Arte Da Lingua Malabar” என்ற நூலைக் கையால் எழுதினார் என்று தெரிகிறது. 

கையேட்டில் சில இடங்களில் இரண்டு வகைக் கையெழுத்து இருப்பது தெரிகிறது. இந்தக் கையேட்டை உருவாக்க, பாதிரியாருக்கு  உதவியாளர் இருந்திருக்க வேண்டும். கையெழுத்துக் கலைஞர்கள் இதை மேலும் ஆராய்ந்தால் இதைப் பற்றிய விளக்கம் கிடைக்கலாம். 

நிற்க.

பாதிரியாரின் கடமை: முத்துக்குளித்துறையில் புழங்கிய தமிழைப் படித்துத் தான் புரிந்துகொண்டபடி அந்தத் தமிழைப் பிற பாதிரிமாருக்கு விளக்க வேண்டும். அவர்கள் எல்லாருக்கும் இடையில் ஒரு பொதுக்களம் அமையவேண்டும். பொதுவான விளக்கமுறையும் தேவை. அதற்காக, இலத்தீன் மொழியின் இலக்கணம் இவருக்கு உதவுகிறது. இலத்தீன் இலக்கணக் கூறுகளின் வழியாகத் தமிழை விளக்குகிறார்.

தமிழ் எழுத்தும் ஒலிக்கும் முறையும், பெயர்ச்சொற்கள், பண்புப் பெயர்கள், வினைச்சொற்கள், சொற்றொடர் அமைப்பு … என்று பல தலைப்புகளில் எழுதுகிறார். 

தமிழ் ஒலிகளை விளக்கப் போர்த்துக்கீசிய எழுத்துக்கள் போதவில்லை; அதனால், சில வடிவங்களைத் தானே புதிதாக உருவாக்குகிறார்! அங்கே ஓர் ஓவியக் கலைஞனின் உள்ளம் வெளிப்படுகிறது! அப்படி உருவாக்கிய எழுத்துக்களை நூல் முழுவதிலும் பயன்படுத்தவில்லை; பிற வகைச் சிக்கல்களைச் சமாளிக்கவே அவருக்கு நேரம் சரியாக இருந்திருக்கும்!

பெயர்ச்சொற்களை விளக்குவதில் சிக்கல் இல்லை. வினைச்சொற்களும் பண்புப் பெயர்களும் சிக்கல் தருகின்றன. “நல்ல” என்பதுக்கும் “நல்லவன்” என்பதுக்கும் இடையில் உள்ள வடிவ வேறுபாடும் கருத்து வேறுபாடும் குழப்பம் தருகின்றன! 

வினையெச்சங்களும் வினைமுற்றுகளும் கால வேறுபாடு காட்டும் நுணுக்கம் குழப்பம் தருகின்றது. 

தமிழில் இருக்கும் வடிவங்கள் தரும் குழப்பத்துக்கு மேல், இல்லாத வடிவைத் தேடும்போது வரும் குழப்பம் கொடுமையானது! தமிழில் "செயப்பாட்டு வினை"யைத் தேடுகிறார்; அது இங்கே இல்லை என்று புரிகிறது. ஆனாலும், இல்லாத கருத்தை விளக்க அவர் படும் பாடு புதுமை! 

தமிழ்ச் சொற்றொடர் அமைப்பைச் சுருக்கமாகவே சொல்கிறார். தமிழில் இப்படிச் சொல்கிறார்கள், இதை நாம் போர்த்துக்கீசியத்தில் இப்படிச் சொல்வோம் என்று ஒப்பிட்டுச் சொல்வது மிக நல்ல முறை.  

இப்படித்தானே தொல்காப்பியரும் சொல்லியிருக்கிறார்! காட்டு: “மாயோன் மேஎய காடுறை உலகமும் … முல்லை … என்று சொல்லிய முறையால் சொல்லவும் படுமே”

தெரிந்த ஒன்றின்மூலம் தெரியாத ஒன்றை விளக்குவது மிக நல்ல முறை, இல்லையா! 

தங்கள் மொழியில் இருக்கும் ஒன்றைப் பிற மொழியிலும் தேடி அது அங்கே இல்லாத நிலையிலும் அது இருப்பதாக எடுத்துக்கொள்வதும் புதுமை.

(தொடரும்) 

தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு - 1

--------------------------------------------------------------------------------

தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு

--------------------------------------------------------------------------------

முதலில் இந்தத் தலைப்பைப் பற்றி ... 

------------------------------------------------------

ஆம் … பிற நாட்டுக் கிறித்துவப் பாதிரிமார், குறிப்பாக 18-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னால் நம் நாட்டுக்கு வந்தவர்கள், தம் சமயத்தைப் பரப்புவதற்காக நம் மொழிகளைப் படித்து அந்த மொழிகளை விளக்க எழுதிய "இலக்கணம்" அனைத்துமே "கையேடு"களே.

20~21-ஆம் நூற்றாண்டுப் பல்கலைக்கழகத்து ஆய்வாளர்களைப்போல மொழி ஆராய்ச்சி செய்வதற்காக அந்த இலக்கணங்களைப் பாதிரிமார் எழுதவில்லை. தங்களை ஒத்த பாதிரிமாருக்கு உதவும் வகையில் தாங்கள் படித்து அறிந்த மொழிகளை விளக்கியிருக்கிறார்கள், அவ்வளவே.

இந்தக் கையேடுகள்/இலக்கணங்கள் நேரிடையாகவும் மறைமுகமாகவும் சொல்லும் கதைகளும், மொழி/சமூக/சமய வரலாறும் தலைமேல் வைத்துக் கும்பிடத்தக்கவை. இவற்றின் உண்மையான, அடிப்படை நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் …

"இது தொல்காப்பியத்தைக் 'கோட்' [quote] பண்ணவில்லை; திருக்குறளைக் 'கோட்' [quote] பண்ணவில்லை" "இதில் phonology சரியாயில்லை; phonetics சரியாயில்லை" "இந்தச் சொல்லின் வேர்ச்சொல் இது; இதை இந்தப் பாதிரி புரிந்துகொள்ளவில்லை" … என்று … 

களத்தில் இறங்காமல், மேலே சேறு படாமல், தந்தக் கோபுரத்தில் அமர்ந்துகொண்டு, ரொட்டி கிடைக்காவிட்டால் 'கேக்' தின்னட்டும் என்ற வகையில் "திறனாய்வு" செய்கிறவர்களுக்கு ... இந்தக் கையேடுகளையும் அவை உருவான சூழலையும் நேரிய வகையில் புரிந்துகொள்ள இயலாது!

அவர்களைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்படாதீர்கள், சரியா! அவர்கள் சுற்றிச் சுற்றி வந்து குழப்பியடித்தால் கேளுங்கள்: "அம்மாமாரே, ஐயாமாரே, அந்தப் பாதிரிமார் நம் மொழிகளைப் படிக்க முயன்று துன்புற்ற அந்தக் காலத்தில்… அவர்களுடன் இருந்து அவர்களுக்கு உதவி செய்யாமல் நீங்கள் எங்கே போயிருந்தீர்கள்?"

அன்றீக்குப் பாதிரியாரின் நூல்கள்: அறிமுகம்

--------------------------------------------------------------

நம் தமிழருக்கு "முதல்" என்பதிலும் "கடைசி" என்பதிலும் மிகுந்த ஆர்வம்! முதல் பிள்ளை/தலைச்சன், கடைக்குட்டி; முதல் நூல், கடைசி நூல்; … இப்படி. 

அதனால் எனக்கும் இந்த "முதல்" பற்றிய கிறுக்கு பிடித்துவிட்டது! இங்கே நான் சொல்லியிருப்பது தமிழில் ஒரு "முதல்" நூல்!

ஆமாம். "முதல்" என்ற நடப்பு நிகழ்ந்துகொண்டேயிருக்கும்.

இந்திய மொழிகளிலேயே முதன் முதலில் அச்சேறிய நூல் தமிழில், இரண்டாவதாக அச்சேறிய நூல் தமிழில் … இதெல்லாம் பற்றிப் பல வகை விளக்கங்களைப் பலரும் எழுதிவிட்டார்கள், பேசிவிட்டார்கள். அதெல்லாம் ஊர் முழுவதும் நாடு முழுவதும் இணைய முழுவதும் எதிரொலித்துக் கிடைக்கிறது. இனியும் நான் எழுதினால் பேசினால் அரைத்த மாவை அரைத்து விழுங்கிக் கக்குவது போல ஆகிவிடும். 

ஆனாலும் … அச்சேற்றப்பட்ட அந்த "முதல், இரண்டாவது" நூல்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியாக இருந்த ஒரு "முதல்" கையேடு பற்றி இதுவரை யாரும் கண்டுகொண்டு, பேசி, பாராட்டியதாகத் தெரியவில்லை. எனவே நானே "முதல்" ஆளாக இதைச் செய்யத் துணிகிறேன்! :-)

இந்தக் கையேடு அன்றீக்கெ அன்றீக்கஸ் (Henrique Henriques; Anrique Anriquez) என்ற ஒரு போர்த்துக்கீசியப் பாதிரியாரால், தமிழ் மொழியைப் பிற போர்த்துக்கீசியப் பாதிரிமாருக்கு விளக்குவதற்காக, தாளில் (paper) கருப்பு மையில் கையால் எழுதப்பட்டது. இந்த முயற்சிக்கு உதவிய தாள்கள் சீனாவில் இருந்து தமிழகத்துக்கு வரவழைக்கப்பட்டன  என்று கேள்விப்பட்டேன். அன்றீக்கு அடிகளார்  கி. பி. 1548~1549-ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தக் கையேட்டைத் தயார் செய்தார். நுணுக்கமாகப் பார்க்கவும் -- இது உருவான காலம் 1548~1549. எனவே, அச்சில் ஏறிய தமிழ் நூல்களுக்கெல்லாம் இது முந்தியது!

பின்வரும் உண்மைகளைத் தெரிந்துகொள்ளவும்:

1. கார்த்திலா என்பதுவே கி.பி. 1554-இல் முதலில் அச்சில் ஏறிய தமிழ் நூல் (Cartilha: pp. 38, Germano Galhardo, Lisbon, 11th February, 1554). இறைவணக்கம் பற்றியது. ஆனால் இது தமிழ் எழுத்தில் இல்லை, உரோமன் எழுத்தில். அச்சான இடமும் தமிழகம் இல்லை; போர்த்துகலில் லிஸ்பன் என்ற இடத்தில்.

2. முதலில் அச்சில் ஏறிய தமிழ் நூல்கள் -- தமிழ் எழுத்தில்; கொல்லத்திலும் கொச்சியிலும் தூத்துக்குடியிலும் எனப் பின்வருமாறு:

தம்பிரான் வணக்கம் (Doctrina Christam en Lingua Tamul or தம்பிரான் வணக்கம், pp.16, Colligio do Saluador, Quilon, 20 Febraruy, 1577) -- கி.பி. 1577

கிரீசித்தியானி வணக்கம் (Doctrina Christam: கிரீசித்தியானி வணக்கம், pp. 120, Collegio da madre de Deos, Cochin, 14 November, 1579) -- கி.பி. 1579 

அடியார் வரலாறு (Flos Sanctorum o Libro de las vidas di algunos santos trasladas en lengua malavar, pp. 669, (Tuticorin or Punnaikayil), 1586) -- கி.பி. 1586 

0. நான் குறிப்பிடும் கையேடு (தமிழ் மொழியைப் போர்த்துக்கீசிய மொழியில் விளக்குவது) -- கி.பி. 1548~1549

இப்போது சொல்லுங்கள் -- அயலவரால் எழுதப்பட்ட "முதல் தமிழ் நூல்" எது என்று!

இந்தக் கையேட்டை அன்றீக்கு அடிகளார் "Arte Da Lingua Malabar" என்று குறிப்பிட்டார். "மலபார் மொழியின் கருவி; மலபார் மொழிக்குத் திறவுகோல்" என்றும் இன்றைய நாட்களில் உருவாகிவரும் "30 நாட்களில் தமிழ்" போன்ற ஒரு கையேடு என்றும் வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்.

அண்மைக்கால முயற்சி

-------------------------------------

அன்றீக்கு அடிகளாரின் இந்தக் கையேட்டைத்தான் ஓர் அமெரிக்கப் பெண்மணியும் (Jeanne Hein; இப்போது அகவை 94+) நானுமாகச் (V.S. Rajam; இப்போது அகவை 70+) சேர்ந்து ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளோம்.

எல்லாம் வல்ல இணைய அறிஞர்களே, அந்தக் காலப் (16-ஆம் நூற்றாண்டுப்) போர்த்துக்கீசிய மொழியில் அந்தக் காலத் தமிழை (16-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழை) விளக்கி அந்தக் காலப் (16-ஆம் நூற்றாண்டுப்) போர்த்துக்கீசிய-தமிழ் எழுத்துகளில் எழுதிய பாதிரியாரின் கையேட்டைப் படித்துப் புரிந்துகொள்வது எளிதான வேலையில்லை, நம்புங்கள்! நம்ப முடியாதவர்களைப் பற்றி நான் கவலைப்படப்போவதில்லை! அடம் பிடிப்பவர்கள் இருந்தால் …  பழைய போர்த்துக்கீசியக் கையேட்டிலிருந்து ஒரு பத்துப் பக்கம் அனுப்பிவைக்கிறேன். அந்தப் பக்கங்களை அவர்கள் மனம் போன போக்கில் மொழிபெயர்த்துத் தமிழ்கூறு நல்லுலகை உய்விக்கலாம்!

பல பல ஆண்டுகளாக, பல பல இடையூறுகளுக்கு நடுவில், மிகவும் பாடுபட்டு உழைத்து இந்த நூலை இன்று வெளியிட்டிருக்கிறோம். இதைச் செய்யத் தேவையான பண உதவி எங்களுக்கு எங்கிருந்தும் இல்லை. அதுவும், கடைசி ஆண்டுகளில் (2009-2013) எல்லாமும் என் தனி முயற்சியும் என் கைச்செலவும்.

இதை ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகக் கீழ்த்திசை நூல்களில் ஒன்றாகச் சேர்த்து அச்சிட்டு உதவிய ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்துக்கும், குறிப்பாகப் பேராசிரியர் விட்சல் அவர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி.

(தொடரும்)

தமிழைப் படிக்கப் பாதிரிமார் உண்டாக்கின முதல் கையேடு - 2 (பின்னணி)

நினைத்துப் பாருங்கள்

—————————— 

உங்கள் நாட்டில், உள்ளூரில் அரசியல் குழப்பம்; அமைதியில்லை. உங்கள் தொழிலுக்குக் கேடு. உங்கள் குடும்பத்துக்குக் கேடு. அந்த நேரத்தில் கப்பலில்/தோணியில் வந்து இறங்குகிறார்கள் சில அயலவர். உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே மனித உருவம் என்பதைத் தவிர ஒற்றுமை என்பது மிகவும் குறைவு; உருவத்தில், நிறத்தில்,  பார்க்கும் முறையில், உடல் அசைவில், ... பல வேற்றுமை. ஒருவர் சொல்வது ஒருவருக்குப் புரியாத நிலை. அவர்கள் ஏன் வந்தார்கள், என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்று தெளிவாகத் தெரியாத நிலை. 

இந்த நிலையில் ... வந்து சேர்ந்த அயலவரைத் தயக்கமில்லாமல்  தாரை தப்பட்டை முழக்கத்தோடு மாலை போட்டு வரவேற்றுத் தமிழக விருந்து கொடுத்து … “ஐயா, வந்தீங்களா? பசியாறினீங்களா?” என்றா கேட்பீர்கள்? 

அயலவனுடைய கால் தமிழ் மண்ணில் பட்டபோதே … வெட்டு, குத்து, கொலை, கொள்ளை, பாலியல் வன்முறை போன்ற எல்லாமே தொடர்ந்திருக்கும், இல்லையா? 

முதலில் வந்த அயலவரைத் தன்பால் ஈர்த்த தென்னகம் இரண்டு பெருஞ்சிறப்புடைத்து: தென்மேற்குக் கடற்கரைப் பக்கம் கருமுத்து (கருமிளகு/குறுமிளகு) + தென்கிழக்குக் கடற்கரைப் பக்கம் வெண்முத்து.

ஆழ்கடலிலிருந்து வெண்முத்து எடுத்துத் தரும் உள்ளூர்த் தமிழ் மக்களுக்குப் (== பரவருக்குப்) பகைவர்களிடமிருந்து பாதுகாப்புக் கொடுக்க வேண்டும் என்றால், அவர்களைத் தங்கள் நாட்டு அரசரின் குடிமக்களாக மாற்றவேண்டும்; அதற்கு முன்னோடியாக அவர்கள் தங்கள் மதத்தைப் பின்பற்றவேண்டும். இதுவே அயலவராய் வந்த போர்த்துக்கீசியரின் எண்ணம்; குற்றமில்லை, நேரியதே. 

அப்படிப்பட்ட ஒரு காலத்தில்தான் போர்த்துக்கீசியப் பாதிரிமாரும் நம் மண்ணில் கால் வைத்திருக்கிறார்கள். 

அப்படி வந்த பாதிரிமார்கள் பலரில் முன்னுக்குத் தெரிந்த பெயர்கள் சில: ஃபிரான்சிஸ் சேவியர், கிரிமினாலி, அன்றீக்கு அடிகளார். 

ஃபிரான்சிஸ் சேவியர் நெடுநாள் தமிழகத்தில் தாக்குப் பிடிக்கவில்லை. அன்றீக்கு அடிகளாருடன் இன்னும் சில பாதிரிமாரை இருக்கச் செய்து வேறிடம் போய்விட்டார். பின்னும் தென்னகத் தொடர்பு விடவில்லை; கோவாவில் அவருடைய இறப்புடலின் கூறுகள் புனிதமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. [நேரில் கண்டு வணங்கிய பேறு எனக்கும் உண்டு.]

அன்றீக்கு அடிகளாருடன் வந்த கிரிமினாலி அடிகளார் உள்ளூர்க் கலவரத்தில் கொலைப்பட்டார்.

அதன் பிறகு சேவியரின் மேற்பார்வையில் அன்றீக்கு அடிகளார் தமிழக முத்துக்குளித்துறையில் கிறித்துவ சமயம் பரப்பும் பணியைச் செய்யவேண்டிய நிலை. 

கல்லையும் மண்ணையும் கும்பிட்டுக்கொண்டிருந்த உள்ளூர் மக்களுக்குக் கிறித்துவக் கோட்பாடுகளை எப்படி விளக்குவது? 

இரண்டு பிரிவினரும் (தமிழர் + அயலவர்) தங்கள் உடல் உறுப்புகள் செய்யும் செயல்களைச் செய்து காட்டி, ஒவ்வொரு செயலையும் அடுத்தவர் எப்படிச் சொல்கிறார்கள் என்று காதால் கேட்டுத் தாங்களும் அப்படியே சொல்ல முயற்சி செய்யலாம்.

ஆனால் … உள்ளம் மட்டுமே உணர்ந்த இறைத் தத்துவங்களை எப்படி விளக்குவது? 

காட்டாக … கிறித்துவக் கோட்பாடுகளான Trinity, Immaculate conception ...  போன்றவற்றை உள்ளூர் மக்களுக்கு எப்படி விளக்கி அவர்களை நம்பச்செய்வது?

நம்மூர்க்காரர்களிடம் ஆயிரம் புராணக்கதைகள் இருக்கும்; மணிமேகலையின் ஆபுத்திரனைக் கேட்டுப் பாருங்கள். ஆனாலும், 'Immaculate conception' என்று ஒரு பாதிரியார் சொன்னபோது  நம்மூர் ஆட்களுக்குப் புரிந்திருக்குமா? 'யோவ், யாரிட்டெய்யா கதெ வுட்றே' என்று நம்மூர் ஆட்கள் கேட்டிருப்பாங்க, இல்லெ? தொடர்ந்து ... நம்பச் சொல்லிக் கசையடியும் கிடைத்திருக்கும், கலகமும் நடந்திருக்கும், இல்லையா? 

இதற்காகவே உள்ளூர் ஆட்களை அரவணைத்து அவர்கள் பேசும் மொழியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மொழிக்குள்ளே பண்பாடும் அடக்கம். 

அன்றீக்கு அடிகளாருக்கு இருந்த உதவியாளர் (interpreter) வேறு வேலை தேடிப்போய்விட்டார். [அந்த உதவியாளரும் ஒரு கலப்பில் பிறந்தவராகத்தானே இருந்திருப்பார்!]

அன்றீக்கு அடிகளாருக்குத் தமிழ்மொழியைத் தானே கற்கவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிறித்துவ போதனை செய்யும் பணியிலிருந்து சிறு ஓய்வு கேட்டுப் பெற்று, அல்லும் பகலுமாக உழைத்துத் தமிழைப் படித்தார்! பிறகு, தான் புரிந்துகொண்ட தமிழைத் தன்னைப் போன்ற பிற பாதிரிமாருக்கு விளக்குவதற்காகத் தன் மொழியில் எழுதிய கையேடுதான் 'தமிழ்மொழிக் கருவி' Arte Da Lingua Malabar.

உள்ளூர் மக்களுடன் பழகி அவர்களுடன் பேசித் தனக்குப் புரிந்த தமிழைப் போர்த்துக்கீசிய மொழியில் விளக்கியிருக்கிறார். பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் வரப்போகும் மொழியியல் ஆய்வாளருக்காக எழுதவில்லை! இந்த நிலையில் இவரைப்போய் ... "நீர் ஏன் தொல்காப்பியத்தைக் கோட் பண்ணவில்லை? திருக்குறளைக் கோட் பண்ணவில்லை? ஃபொனாலஜியைச் சரியாகச் சொல்லவில்லை? ... " என்று குத்திக் குடைந்தால் ... யாருக்கு இழப்பு?

(தொடரும்)

வேர்ச்சொல் ஆய்வு ...

  

  

முதலிலேயே ஒத்துக்கொள்கிறேன் ... எனக்கு வேர்ச்சொல் ஆய்வில் அவ்வளவாகப் பிடிப்பில்லை, திறமையும் இல்லை. ஏன் என்றால் ... அந்த வகை ஆய்வுக்குத் தேவையான பலமொழிப் புலமை இல்லை. என் தமிழை மட்டுமே முழுதுமாக அறிந்தேனா என்பதுவும் ஐயமே!

இக்கால வேர்ச்சொல் ஆய்வின் நடைமுறை எனக்கு ஒத்துவரவில்லை. கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டாற்போல இருக்கிறது. சரியான சான்றுகள் இல்லாமல் ... இங்கேயிருந்து இது அங்கே போச்சு என்ற கூற்றும், இந்த ஒலி இப்படித் திரியும் என்ற கூற்றும் என்னை இந்தவகை ஆய்விலிருந்து அப்புறப்படுத்துகின்றன. 

என் முறைப்படி, ஒரு தமிழ்ச் சொல்லுக்கு வேர்ச்சொல் காணவேண்டுமென்றால் ... 

  

1. ஒலி ஒப்புமை மட்டும் நோக்கி உடனே பிற மொழிக்குத் தாவக்கூடாது. 

2. அந்தச் சொல் தமிழிலேயே காலந்தோறும் எப்படிப் புழங்கிவந்திருக்கிறது என்பதைத் திட்டமாக அறியவேண்டும் (இலக்கியம், இலக்கணம், உரைகள், எழுத்து, பேச்சு, கல்வெட்டு, இன்ன பிற அகப்படும் சான்றுகள் மூலம்).  

3. காலத்தையும் வரையறுத்துக் கொள்ளவேண்டும். வெறுமனே ... ஈன் என்ற மிகப் பழைய தமிழ்ச்சொல்லில் இருந்துதான் yean என்ற ஆங்கிலச்சொல் பிறந்தது என்றும், நெருடு என்ற தமிழ்ச்சொல்லில் இருந்துதான்  nerd என்ற ஆங்கிலச் சொல் உருவானது என்றும் சொல்லுவதில் பயனும் இல்லை, பிறருடைய கிண்டலுக்கும் ஆளாவோம். 

4. தமிழுக்குள்ளேயே கிடைக்கும் சான்றுகளுக்கு இடையே காணப்படும் ஒலி மாற்றங்களுக்கும் பொருள் மாற்றங்களுக்கும் நேரிய முறையில் விளக்கம் கொடுக்கவேண்டும். அதாவது, இன்ன ஒலி/பொருள், இந்தச் சொற்சூழலில், இந்தச் சமூகச் சூழலில், இந்தக் காலத்தில் ... இப்படி மாறியிருக்கிறது என்று சான்று காட்டவேண்டும். 

5. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ...  தமிழைத் தூய்மைப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் பிறமொழிச் சொற்களைக் களையவேண்டி வேர்ச்சொல் ஆய்வில் இறங்குவது நேரியதில்லை. ஜன்னல் என்ற சொல்லில் உள்ள கிரந்த ஒலியை/எழுத்தைக் களையவேண்டிச் சன்னல் என்று சொன்னாலும் எழுதினாலும் அது பிறமொழிச் சொல்லே! போர்த்துக்கீசியம். தமிழில் இருக்கு ஓர் அழகான சொல்: காலதர் (== 'காற்று வழி'). அதைத் தவறாக நம் இளைய தலைமுறை 'காதலர்' என்று எழுதிவிடும். அதுக்கு ஜன்னலே பரவாயில்லை! ;-) அலமாரியை என்ன செய்வீர்கள்? கிராம்பு என்பதை இலவங்கம் என்று சொல்லலாம், ஆனால் அது எங்கேயிருந்து வந்தது?

அடுத்து, சில சொற்களை எடுத்துக்காட்டியிருக்கிறேன். ஓர் இடத்தில் நிகழும் ஒலி மாற்றத்தைப் பொத்தாம் பொதுவாக எல்லா இடத்துக்கும் பொருத்த முடியுமா என்று பாருங்கள். 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

சில எடுத்துக்காட்டு

------------------------ 

எழுத்தில் பேச்சில் மாற்றம் வேர்?

---------------------------------------------------------------------------

அகம் ஆம் க > 0  ?

இலை எல இ > எ ?

இழப்பு, இழவு எழப்பு, எழவு     இ > எ   ?

உலக்கை ஒலக்கை உ > ஒ ?

உவகை ஓகை உ > ஓ       ?

ஒப்பிலி உப்பிலி ஒ > உ       ?

குடை கொடெ உ > ஒ       ?

கொடை கொடை

குயவன் கொயவன்

குலை (bunch) கொல  

பருமன் பெருமன் அ > எ      ?

பிறகு பொறவு இ > ஒ; க் > வ்    ?

புறா, புறவு பொறா உ > ஒ           ?

விரல் வெரல் இ > எ                ?

++++++++++++++++++++++++++++

கன்று கண்டு ன்ற் > ண்ட் 

கன்று கன்னு ன்ற் > ன்ன் 

மூன்று மூணு ன்ற் > ண்

++++++++++++++++++++++++++++

பூண்டு பூடு ண் > 0

    

தாண்டு ?          

++++++++++++++++++++++++++++ 

ஓத்து (வேதம், நூற்பா) < ஓது 

ஓத்து (இன்று கொச்சை மொழி)      <      உவ

கொல < கொல் (kill)? குலை (bunch)? 

++++++++++++++++++++++++++++++++

மரம் ~ மரன்

குணம் ~ குணன் 

அப்போ ... அவன் என்பதை அவம் என்றும் சொல்லலாமோ?! 

பந்தர் ~ பந்தல் 

அப்போ ... இவர் என்பது இவல் என்றும் புழங்கப் படலாமே?!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

சொல்கிறாள் சொல்றா, சொல்லுதா

இதைப் பற்றி என்ன சொல்லலாம்? 

வால், வாலம் ('tail'; சங்க இலக்கியச் சான்று). 

அப்போ, கால் ('leg') என்பது காலம் என்றும் சொல்லப்படுமோ?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ஆல் < யால் < சால் 

ஆனை < யானை < சானை?

ஆத்தா < யாத்தா? < சாத்தா?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

இங்கேயும் பார்க்கவும்: 

http://viruntu.blogspot.com/2010/10/roots-and-stems.html 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ஒரு வினாடி வினா: "சொல்" என்பதன் அடிப்படைப் பொருள் என்ன? 

வாய்பாடு, வாய்ப்பாடு, வாய்ப்பாட்டு, மனப்பாடம் ...

  

அண்மையில் தமிழ்மன்றம் (tamilmanram@googlegroups.com) குழுமத்தில் வாய்பாடு, வாய்ப்பாடு என்ற சொற்களைப் பற்றி உரையாடல் நடந்தது.

  

சரியான பயன்பாடு எது -- வாய்பாடு என்பதா? வாய்ப்பாடு என்பதா?

  

அதைத் தொடர்ந்து இங்கே இந்த இடுகையில் என் கருத்தைத் தெரிவிக்கிறேன். இந்த என் பதிவின் கருத்துகளை வேறு எங்கும் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டுவோர் அன்புகூர்ந்து இந்த வலைத்தளத்திலிருந்து (http://mytamil-rasikai.blogspot.com/) எடுத்த கருத்து என்று தெரிவிப்பது நயநாகரிகம். நன்றி! 

**************************

எனக்குத் தெரிந்த விளக்கம்.

பள்ளிப் பருவத்தில் நான் தெரிந்துகொண்டது: வாய்பாடு, வாய்ப்பாடு, வாய்ப்பாட்டு, மனப்பாடம் என்று  பல சொற்கள் உண்டு; ஒவ்வொன்றும் தனித்தனிப் பொருள் கொண்டது. 

வாய்பாடு

---------------  

இது தமிழ் யாப்பிலக்கணத்தில் மட்டுமே பயன்படுவது. தமிழ் யாப்பில் 'அசை'களின் அமைப்பை விளக்கத் தேமா, புளிமா, கருவிளம், கூவிளம் என்ற சொற்கள் பயன்படுகின்றன.

இந்தச் சொற்கள் ஒருவகைக் குறியீட்டுச் சொற்கள். ஆங்கிலத்தில் mnemonic  device அல்லது code அல்லது formula என்று சொல்லலாம். இதுவே வாய்பாடு. 

 

இந்தச் சொற்களின் தனிப்பொருள், அதாவது 'தேமா' என்றால் இனிய சுவை தரும் மாமரம்/மாம்பழம், 'கருவிள' என்றால் கருமையான ஒரு மரம், ... என்பதுபோல. இந்தப் பொருள் எல்லாம் இங்கே நமக்குப் பயன்படாது. இந்தச் சொற்களின் அசை அமைப்பே தமிழ்ச் செய்யுளில் புழங்கும் சொற்கட்டு அமைப்பை அறிந்துகொள்ள உதவும்.

காட்டாக, தேமா என்பது ... இரண்டு நெடில் அல்லது குறில் அசைகள் அமைந்த ஒரு சொல்லுக்குக் குறியீடு/வாய்பாடு. ஒவ்வோர் அசைக்கும் தொடக்கத்திலும் இடையிலும் கடைசியிலும் மெய்யொலி வரலாம். 

அம்மா, அப்பா, அக்கா, அண்ணன், தாத்தா, பாட்டி,  பூக்கள், நண்பன் ... என்ற சொற்களின் அமைப்பைப் பாருங்கள்.

அம்மா, அப்பா, அக்கா ஆகிய சொற்களின் அசை அமைப்பு: குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி + மெய்யொலி + நெடில் உயிரொலி

அண்ணன் என்ற சொல்லின் அசை அமைப்பு: குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி + மெய்யொலி + குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி

தாத்தா என்ற சொல்லின் அசை அமைப்பு: மெய்யொலி + நெடில் உயிரொலி + மெய்யொலி + மெய்யொலி + நெடில் உயிரொலி

பாட்டி என்ற சொல்லின் அசை அமைப்பு: மெய்யொலி + நெடில் உயிரொலி + மெய்யொலி + மெய்யொலி + குறில் உயிரொலி 

  

 

பூக்கள் என்ற சொல்லின் அசை அமைப்பு: மெய்யொலி + நெடில் உயிரொலி + மெய்யொலி + மெய்யொலி + குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி 

நண்பன் என்ற சொல்லின் அசை அமைப்பு: மெய்யொலி + குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி + குறில் உயிரொலி + மெய்யொலி 

பாருங்கள், இத்தனை வகைப்பட்ட சொற்களுக்கு ஒரே கட்டமைப்பைத் தருகிறது தேமா என்ற சொல்; இதுவே தேமா வாய்பாடு.

ஆங்கிலத்தில் சொல்லப்போனால் ... one form provides the base for generating many words of the same format. 

வாய்ப்பாடு

---------------- 

என் பள்ளிப் பருவத்தில், காலையில் முதல் வகுப்பு கணக்குப் பாடமாகத்தான் இருந்தது. தூக்கக் கலக்கம் நீங்காத நிலையில் "ஓரோண் ஒண்ணு; ஈரோண் ரெண்டு" ... என்று தொடங்கிப் "பதினாஆஆறு பதினாஆறு எரநூத்தி அம்பத்தாஆறு" என்று கூட்டமாகப் பாடி முடிப்பது வழக்கம். இது முழு எண்ணின் பெருக்கல் வாய்ப்பாடு. இதற்கு அடுத்து, பின்ன (fraction) வாய்ப்பாடு உண்டு.  மிகவும் கடுமையான பயிற்சியாக இருக்கும்!

அந்த வகைச் சொற்புழக்கமே வாய்ப்பாடு. ஆங்கிலத்தில் multiplication table என்று சொல்வார்கள். 

இங்கே பாருங்கள். இரண்டு எண்கள் (A, B என) எடுத்துக்கொள்ளப்படும். முதலில் சொல்லப்படும் எண் (A என்பது) மாறிக்கொண்டேயிருக்கும். அதை அடுத்துச் சொல்லப்படும் எண் (B என்பது) அதைப் (A-ஐப்) பெருக்க எடுத்துக்கொள்ளப்படும்; அந்த எண் (B என்பது) மாறாமல் நிலைப்பட்டதாக இருக்கும்.

  

  

கட்டாக, 5-ஆம் வாய்ப்பாடு இப்படிப் போகும்:

  

"ஓரஞ்சு அஞ்சு (1 x 5 = 5)

ஈரஞ்சு பத்து (2 x 5 = 10)

மூவஞ்சு பதினஞ்சு (3x 5 = 15)

... ... ... "  

இங்கே 5 என்ற எண் மாறாதது (constant). அதனால் பெருக்கப்படும் எண் மாறும் (variable). ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட பெருக்கும் எண்ணும் பெருக்கப்பட்ட எண்ணும் தரும் தொகை மாறாதது. 2 x 5 = 10 என்றால் அந்தத் தொகை மாறாதது.

இப்படிப் புழங்குவதுதான் வாய்ப்பாடு.

வாய்ப்பாட்டு

-------------------- 

வாய்ப்பாட்டு என்பது இசை தொடர்பானது. ஒரு செய்யுளோ, பாட்டோ இசைப்படுத்தப்பட்டுக் குரலால் பாடப்படுவது வாய்ப்பாட்டு.

அட, அப்பிடீன்னா வேற என்ன பாட்டு இருக்கு-னு கேக்கலாம். சரியே.

ஒரு பாட்டை (ஆங்கிலத்தில் lyric என்று சொல்கிறார்களே அதை) வீணை, வயலின், குழல் போன்ற இசைக்கருவிகள் மூலமும் இசைக்கலாம், இல்லையா? இப்படி இசைக்கருவிகளின்வழி ஒரு பாடலை இசைப்பது "வாசித்தல்" எனக் குறிக்கப்படும். ஆனால், குரல்வளையைப் பயன்படுத்திக் கண்டத்தால் பாடுவது என்பது மாதவி பாடியதுபோலப் பாடுவது. அதுவே வாய்ப்பாட்டு. அந்தப் பாட்டை யாழிசையோடு சேர்த்துப் பாடுகிறாள் மாதவி. இந்தக் குறிப்புகளைச் சிலப்பதிகாரத்தில் காணலாம்.

வாய்பாட்டிலும், வாய்ப்பாடு என்பதிலும் உள்ள மாற்றங்களுக்கு இங்கே இடமில்லை. அதாவது பாடலின் சொற்கட்டு மாறாது. யார் பாடினாலும் பாடலின் சொல் மாறாமல் அமையவேண்டும்.

இதுவே வாய்ப்பாட்டு.

நிற்க.

வாய்ப்பாட்டு போல வேறு ஏதாவது இருக்கா? ஆமாம், மனப்பாடம் என்று சொல்கிறோமே அது இருக்கு.

மனப்பாடம்

----------------
இது என்ன என்றால் ... இது வாய்பாடு, வாய்ப்பாடு போன்ற உத்திகளை வாயே திறக்காமல் மனதிலேயே சொல்லிச் சொல்லி, தேவையான நேரத்தில் நினைவுக்கு வரச் செய்வது. இதை மனனம் செய்வது அல்லது உருப்போடுவது, நெட்டுருப் போடுவது என்று சொல்வார்கள், இல்லையா? 

இதை ஒருவகை "வேண்டுதல்" என்றும் சொல்லலாம். ஐங்குறுநூற்றில் ஒரு தாய் வேண்டுகிறாளே ... "வாழி ஆதன்! வாழி அவினி! நெல் பல பொலிக! பொன் பெரிது சிறக்க! ... " இப்படி உலகளாவிய நல்ல நிலைக்காக ... அதுபோல. 

ஒரு கருத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமலேயே மனப்பாடம் செய்யலாம்! புரிந்து செய்வது வாழ்நாள் முழுவதும் உதவும்.

சமயக்கோட்பாடு தொடர்பான பல கருத்துகளைப் புரிந்துகொள்ளாமலே சிலர் மனப்பாடம் செய்வது உண்டு. ஆனாலும் அந்த முயற்சி பிற்காலத்தில் வீண்போகாது. மெல்ல மெல்ல அந்தக் கருத்துகள் புரியத்தொடங்கும்.

மணிமேகலை இப்படித்தான் பவுத்த சமயக்கோட்பாடுகளை மனப்பாடம் செய்திருக்க வேண்டும். காப்பியத்தின் இறுதியில், "மனப்பாட்டு அறம் வாய்வதாக" என்று அறவண அடிகளிடம் வேண்டுகிறாள். அதாவது, அதுவரை அவள் அல்லும் பகலும் நினைத்தும் வேண்டியும் வந்த அறக்கோட்பாடுகள் உண்மையாகட்டும் (== பலிக்கட்டும்) என்று. 

"எண்ணிய முடிதல் வேண்டும், நல்லவே எண்ணல் வேண்டும்" என்று பாரதியார் வேண்டினாரே அதுபோல. 

மணிமேகலை -- உருவத்தோற்றம் ... (1)

மணிமேகலை என்று தமிழில் ஒரு காப்பியம் உண்டு என்று பலருக்கும் தெரியும். காப்பியத்தலைவி யார் என்றால், மணிமேகலை என்ற ஒருத்தி என்றும் தெரியும்.

  

அந்த மணிமேகலையைப் பற்றி இந்தக் காலத்தில் பல நூல்கள் இருப்பதாகவும் இணையத்தில் கட்டுரைகள் இருப்பதாகவும் தெரிகிறது.


**********************************************

முன்னாளில்
----------------
தமிழ் முதுகலை வகுப்பில் படித்த காலத்தில்,  என் மதிப்பிற்குரிய அன்பு நிறைந்த பேராசிரியர் ஔவை துரைசாமிப் பிள்ளை அவர்கள் எங்களுக்கு மணிமேகலைப் பாடம் கற்பித்தார். அந்தக் காலத்தில், மாணவர்கள் ஆசிரியரைக் கேள்வி கேட்பது அரிது. அவர் சொன்னதை அப்படியே கேட்டுக்கொள்ளவேண்டும். ஆனாலும், அந்த ஒடுக்கத்தை மீறி ஔவையிடம் நான் கேட்ட பல கேள்விகளுள் ஒன்று மணிமேகலையின் உருவத்தோற்றம் பற்றி.
  
  
மணிமேகலை என்ற பெயரைக் கேட்டவுடனே பலரும் நினைப்பது ஒரு பெண் துறவியை. அந்தப் பின்னணியில்தான் நானும் மணிமேகலைக் காப்பியத்தைக் கல்லூரியில் படித்தேன். ஆனால் ஒரு பெண் துறவி எப்படியிருப்பாள் என்ற விளக்கம் கிடைத்ததில்லை. அன்றாட வாழ்க்கையிலும் பெண் துறவிகளைப் பார்த்ததில்லை. பார்த்த ஆண் துறவிகள் சிலர் சடாமுடி வைத்திருந்தார்கள், சிலர் தலைமயிரை மழித்திருந்தார்கள். இந்த அமைப்பில் மணிமேகலையைக் கற்பனை செய்திருந்தது என் மனம்.
  
அதனால் காப்பியத்தில் மணிமேகலையைக் குறிக்கும் "அணிப்பூங்கொம்பர்," "மணிப்பூங்கொம்பர்," "ஆயிழை," "அணியிழை" இன்ன பிற சொற்கள் எனக்குக் குழப்பம் தந்தன. ஆசிரியரிடம் கேட்டேன் -- காப்பிய ஆசிரியர் (சீத்தலைச் சாத்தனார்) ஒரு துறவிப் பெண்ணை ஏன் இப்படி வருணிக்கிறார் என்று. ஆசிரியர் சொன்னார் அது பெண்களை வருணிக்கும் இலக்கிய மரபு என்று. எனக்கு அந்த விடை அமைதி தரவில்லை. ஆனால், மேற்கொண்டு கேள்வி கேட்க முடியாத வகுப்புச் சூழ்நிலை.

பிற்காலத்தில்
-------------------
நான் தமிழாசிரியையாகப் பணி செய்த காலத்திலும் பின்னாளில் ஆய்வுக்களத்தில் மணிமேகலைக் கதையைப் பலமுறை படித்தபின்பும் மணிமேகலையைப் பற்றி எனக்கு ஒரு விடை கிடைத்தது. மணிமேகலைக் காப்பியத்தில் சொல்லப்பட்ட மணிமேகலை காப்பியம் முழுவதிலும் துறவி இல்லை. காப்பியத்தின் கடைசி வரியான "பவத்திறம் அறுக எனப் பாவை நோற்றனள்" என்ற வரியில்தான் மணிமேகலையின் துறவு பற்றிச் சொல்லப்படுகிறது.

துறவற நிலைக்குச் செலுத்தப்பட்ட ஓர் இளம்பெண்ணின் கதையே இந்த மணிமேகலைக் காப்பியம். மணிமேகலை ஒரு கணிகையாகவும் வாழ்ந்ததில்லை. அவளுடைய தாய் மாதவியைப் போல நாட்டியத்தில் தேர்ச்சி பெறவுமில்லை. நாம்தான் மணிமேகலை என்ற காப்பியம் ஒரு பெண் துறவியைப் பற்றிய கதை என்றோ ஒரு நாட்டியக்காரியின்/கணிகையின் கதை என்றோ மாறாகச் சொல்லிவருகிறோம்.

காப்பியம் முழுவதிலும் மணிமேகலை ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாகவே காட்டப்பட்டிருக்கிறாள். ஒரு சாதாரணப் பெண்ணுக்கு இருக்கும் உணர்ச்சிகள் அனத்தும் அவளுக்கு உண்டு. இதை மிக நுணுக்கமாகக் காப்பிய ஆசிரியர் காட்டிப் போகிறார். இதைப் பிறகு பார்ப்போம். 

   

*************************************************


அண்மையில் , இணைய காலத்தில்
------------------------------------------------ 

நெடுநாட்களாக மணிமேகலைக் காப்பியத்தில் உள்ள ஒரு சொல்லுக்கு உரையாசிரியர்கள் தந்த விளக்கம் சரியென்று தோன்றாததால் குழம்பிக்கொண்டிருந்தேன். அந்தச் சொல்லைப் பற்றிப் பிறகு சொல்கிறேன். என் குழப்பத்துக்குத் தெளிவு தேவையாக இருந்தது. அதனால், மணிமேகலையின் உருவத்தோற்றம் பற்றி எனக்குத் தெரியவேண்டியிருந்தது. 

மணிமேகலையின் தோற்றத்தை யாராவது ஓவியமாக வரைந்திருக்கலாம் என்று நினைத்து இணையத்தில் தேடிப் பார்த்தபோது பல படங்கள் கிடைத்தன.

படங்களுக்கு நன்றி: இணையம் + நூல், கட்டுரை ஆசிரியர்கள் + ஓவியர்கள்

படம் 1

படம் 2

படம் 3

படம் 4

 

 

படம் 5

 

 

படம் 6

 

படம் 7

படம் 8

படம் 9

****************************************************

மேலே உள்ள படங்கள் மலர்வனத்தில் மணிமேகலையையும் (படம் 1) பிச்சைப்பாத்திரம் ஏந்திய மணிமேகலையையும் (படங்கள் 2-8) இக்கால நாடகத்தில் மணிமேகலை நடிப்பது மாதிரியான நிலையையும் (படம் 9) குறிக்கிற மாதிரித் தெரிகின்றன.

ஆனால், படங்களில் உள்ள மணிமேகலைக்கும் காப்பியத்தில் உள்ள செய்திகளுக்கும் 100% என்ற அளவில் பொருத்தம் இல்லை.

படம் 1 காட்டுவதுபோல் ... காப்பியத்தில் மணிமேகலையும் உதயகுமரனும் இவ்வளவு அணுக்கத்தில் நேருக்கு நேர் பார்த்துக்கொள்ளவேயில்லை. உதயகுமரன் தேரில் வந்தபோது மணிமேகலையைப் பார்க்கவேயில்லை. அணுக்கத்தில் வந்தபோது சுதமதியைத்தான் பார்க்கிறான். அப்போது மணிமேகலை பளிக்கறைக்குள் இருக்கிறாள். பளிக்கறைச் சுவர் வழியேதான் மணிமேகலையின் உருவம் உதயகுமரனுக்குத் தெரிகிறது. அவ்வளவே. 

படங்கள் 2-4 காட்டுவது மணிமேகலை தன் பிச்சைப்பாத்திரத்திலிருந்து உணவை எடுத்துப் பசித்தவர்களுக்குக் கொடுக்கும் நிலை. பொருள் சரியே. ஆனால் அப்போது அவளுடைய கோலம் ஒரு பிக்குணிக்கோலமாக இருக்கவேண்டும். இந்தப் படங்களில் உள்ளவள் ஒரு பிக்குணியா? அதோடு, பிச்சை ஏற்றுக்கொள்ளும் மக்களும் "பசி தின வருந்திய பைதல் மாக்க"ளாக, அதாவது, பசித்துன்பத்தால் வருந்திய மக்களாகக் காட்டப்படவில்லை. அவர்கள் நல்ல உடையெல்லாம் போட்டிருப்பதாகவும் தெரிகிறது. காப்பியம் சொல்லும் அவல நிலையில் உள்ள மக்களை இந்தப் படங்கள் காட்டவில்லை. 

படங்கள் 5-8 மணிமேகலையை ஒரு பிக்குணியாகக் காட்ட முயல்கின்றன. ஆனால், இதுதான் பிக்குணிக் கோலமா? இல்லை. சில படங்களில் உள்ளதுபோல, பிக்குணிகள் உருத்திராக்க மாலை அணிந்தார்களா? இல்லை என்று நினைக்கிறேன். காப்பியமும் மணிமேகலையை உருத்திராக்கம் அணிந்தவளாகச் சொல்லவில்லை. 

படம் 9 பற்றி என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.

****************************************

இந்தக் காப்பியத்தில் என்னைக் கவரும் ஒரு புதுமைக்கூறு என்ன என்றால் ... காப்பியத் தலைவியும் (மணிமேகலை) காப்பியத் தலைவனும் (உதயகுமரன்) இணையாதது மட்டுமில்லை, அவர்கள் இருவரும் "மணிமேகலை"யாகவும் உதயகுமரனாகவும் அணுக்கத்தில் நேருக்கு நேர் பார்த்து உரையாடவும் இல்லை. ஆ, இது உண்மையா என்று கேட்கலாம். ஆம், உண்மை. விளக்கத்தை அடுத்துக் காண்போம்.

மலர்வனத்தில் மணிமேகலையைப் பளிக்கறைச் சுவர் வழியேதான் பார்க்கிறான் உதயகுமரன். அவன் பார்த்த வடிவும் பல உருவங்களாகத் தோன்றி அவனைக் குழப்புகிறது. அதனால், உண்மையான "மணிமேகலை" உதயகுமரனுக்குப் புலப்படவில்லை.

அடுத்து உதயகுமரன் அவளைப் பார்ப்பது ஊர் அம்பலத்தில்.  தன் நெஞ்சம் கவர்ந்த வஞ்சக் கள்வி மணிமேகலையைத் தேடி வந்த உதயகுமரன் ஒரு பிக்குணியைப் பார்க்கிறான். அந்தப் பிக்குணிக்கோலத்தின் உள்ளே மறைந்திருக்கும் "மணிமேகலை"யைப் பார்க்க முடியவில்லை. 

பிக்குணிக் கோலத்தில் இருக்கும் மணிமேகலை, உதயகுமரனிடமிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்காக, தெய்வம் கொடுத்த மந்திரத்தை ஓதிக் காயசண்டிகையாக உருவெடுக்கிறாள். இப்போது காயசண்டிகையைப் பார்க்கிறான் உதயகுமரன். அந்த உருவத்தைக் கண்ட உதயகுமரனுக்கு அவள் உண்மையில் மணிமேகலை என்று தெரியவில்லை. ஆக, இப்போது காயசண்டிகை வடிவத்தின் உள்ளே மறைந்திருக்கும் மணிமேகலையை அவன் பார்க்கவில்லை.

அவன் கொலைப்பட்டு இறக்கும்வரை மணிமேகலை காயசண்டிகை உருவில்தான் இருக்கிறாள். அவன் கொலைப்பட்டு இறந்ததை அறிந்து உடனே காயசண்டிகை வடிவத்தை மாற்றி உண்மையான மணிமேகலை வடிவத்தைப் பெறுகிறாள். அவன் உடலைத் தழுவ விரும்பி அவன் பக்கம் வருகிறாள். தெய்வம் தடுத்துவிட அவன் உடலை அவள் தொடவில்லை. அந்தோ, தனக்காகப் பரிதவித்த அந்த உண்மையான மணிமேகலையை அவ்வளவு அணுக்கத்தில் பார்க்க உதயகுமரன் உயிரோடு இல்லை.

இப்படி, மணிமேகலை --> பிக்குணிக்கோலம் --> காயசண்டிகை உருவம் --> மணிமேகலை என்றும், பிறகு மணிமேகலை --> ஆண்மைக்கோலம் --> மணிமேகலை என்று பல நிலைகளிலும் இந்தக் காப்பியத்தலைவியைப் பார்க்கிறோம். 

  
  
(தொடரும்)